Interview met Anneke en Ed Duinkerken

Levensloopbestendig wonen in Drenthe

Bericht

Interview met Anneke en Ed Duinkerken

Anneke en Ed Duinkerken (privéarchief)

‘Een knipoogje van boven’

Meer dan 41 jaar deelden Ed en Anneke Duinkerken lief en leed in Kudelstaart, zagen zij het dorp groeien van enkele duizenden tot bijna 10.000 inwoners en waren ze nadrukkelijk betrokken bij de oprichting en vorming van de Protestantse Gemeente Samen Op Weg te Kudelstaart. Inmiddels hebben verhuizers hun woning aan het Geerland leeggehaald en de inboedel vervoerd naar het Drentse Gasselternijveen, een dorpje dat amper 2000 inwoners telt. Het is net alsof je je kindje verlaat. Anneke: ‘Zo voelt het wel een beetje. We gaan met een zwaar hart.’

Dat zij ooit zouden verkassen stond al in de sterren geschreven. ‘Ons huis werd te groot,’ gaat ze verder. ‘Bovendien was het voor mij al een diepgewortelde wens om ooit naar Drenthe of Friesland (waar haar vader vandaan komt) te verhuizen. Op een gegeven moment is het nu of nooit. Als we straks 80 zijn, dan doen we het misschien niet meer.’ En Ed vult aan: ‘Daarom ook wilden we levensloopbestendig gaan wonen. Want krijg je een gebrek, dan kiezen anderen voor je.’ Hun drie kinderen staan de verhuizing niet in de weg. De oudste zoon woont met zijn vrouw op Sint-Maarten en voor de middelste (dochter) was het al een uitgemaakte zaak. Voor haar is een provincie Drenthe een heel aantrekkelijke optie, ook om er later te gaan wonen. Zij gaf ook de aanzet tot het besluit om te verkassen. Slechts de jongste dochter is nog wat afhankelijk van haar ouders. ‘Maar zij is onlangs verhuisd naar een groot huis in Utrecht.’ Waardoor de reisafstand met Drenthe en een nachtje overblijven zeer te behappen valt.

Sneltreinvaart

Dat de keuze op Gasselternijveen (wat zoiets betekent als ‘onvruchtbaar bos in het veen’) viel, kwam nadat zij vorig jaar een bezoek aan het dorpje hadden gebracht. ‘Wat zou het leuk zijn als het hier zou gaan lukken,’ dacht Anneke verrukt. Waarop de Duinkerkens hun zinnen zetten op een aantrekkelijk woning uit 1995, opgetrokken in de stijl van vroegere landarbeidershuisjes. En dan gaat alles in een sneltreinvaart en werd al in december de koop beklonken. Ed: ‘In korte tijd kwamen er allerlei openingen, werden oude zaken opgeruimd en konden we de eerste de beste kans benutten. Hoe bedenk je het?’ En toch is het hem al eens eerder overkomen. Eigenlijk al in de opbouw naar het moment dat hij de grote liefde van zijn leven zou ontmoeten. Veel leek er voorbestemd. Anneke: ‘Dat zien we ook als een knipoogje van boven.’

Tegengif

Ed komt uit een ‘totaal’ atheïstisch gezin. Desondanks zonden zijn ouders hem naar de zondagsschool. ‘Goed voor zijn Nederlands’, vond vader. ‘Veel uit drukkingen komen uit de Bijbel, het tegengif krijgt ie thuis wel.’ Vader Duinkerken had echter buiten de waard gerekend. Op een camping in Dwingeloo ontmoette Ed zijn Anneke. ‘En toen kwam ie dus een serieus gelovig meisje tegen’, lacht ze, al zat de drang om hem te bekeren niet in haar pakket. ‘Nee, druk heb ik niet op hem uitgeoefend. Ik hield van hem om wie hij was.’ Tijdens een spelletje schaak waagde Ed het toch dé vraag aan haar vader te stellen. ‘Hoe vind je het nou dat je dochter met iemand omgaat die niet gelovig is?’ Hij had zich voorbereid op een stevige discussie, maar die bleef uit. Ed: ‘Haar vader zweeg enige tijd en zei toen: voor ons betekent het geloof heel veel. We putten daar heel veel kracht uit. Dat zou ik jou ook gunnen.’ Waarna Ed hem de belofte deed het geloof serieus te onderzoeken. Met een slag om de arm. ‘Ik kan niks garanderen.’ Vanaf dat moment gebeurden er allerlei bijzondere dingen die hem nog verbazen, en ontmoette hij de juiste mensen die hem op de weg naar het geloof hielpen. ‘Alsof het werd gestuurd.’

Verstandsverbijstering

De overstap naar het christendom verbijsterde zijn familie. ‘Daar werd ‘het geloven’ beschouwt als weliswaar niet gevaarlijk, maar je moet het vooral niet serieus nemen,’ vertelt Ed, die inmiddels in Aalsmeer was gaan wonen en werken. Hij krijgt het nog te kwaad als hij beschrijft hoe zijn familie zijn omarming van het geloof beschouwde als ‘een lichte verstandsverbijstering’. Als reactie legde hij getergd een vlammende getuigenis af. ‘Ze probeerden me woorden in de mond te leggen en dan moet je een standpunt innemen. Ik getuigde dat ik na studie en onderzoek mijn keus heb gemaakt. Die discussie is er daarna nooit meer geweest.’ De herinnering aan dit ijkpunt in hun leven ontroert Anneke, die toentertijd in Haarlem een studie tot verpleegkundige volgde, nog steeds. ‘Daar was ik zo dankbaar voor. Ik dacht, heeft hij het om mij gedaan? Is hij voor mij naar de kerk gegaan? Maar hij gaf een getuigenis, die regelrecht uit zijn hart kwam. Dat vond ik zo mooi. Iedereen was stil. Of ik verbijsterd was? Nee, heel dankbaar. Het was voor mij een zeer groot geschenk.’

Knuffels

Dat Anneke en Ed elkaar vonden in de liefde en het geloof betekende niet alleen een zegen voor hen maar ook voor Kudelstaart. De Samen Op Weg gemeente kwam mede door hun inspanningen tot grote bloei. Met nauwelijks verholen genoegen vertellen ze hoe in de jaren 90 een groep jonge christenen uit de wijk Geerland de wens gestalte gaf om een eigen gemeente, kerkgebouw, predikant en pastorie te hebben. Tegen de keer in, want in die tijd werden er meer kerken gesloten dan geopend. Het leek een gevecht tegen windmolens. ‘Maar we hebben het binnen een betrekkelijk korte tijd allemaal gerealiseerd. Vanaf niks!’ En die overtuiging is nog aanwezig, zegt hij, verwijzend naar de huidige jacht op een nieuwe predikant. Maar zoals zijn aard betaamt, schuwt hij een (opbouwende) kritische noot niet. ‘Het werk komt te veel neer op dezelfde mensen. We zouden nieuwe enthousiastelingen moeten zoeken en bij het kerkenwerk betrekken.’ Op haar beurt meent Anneke dat er meer aandacht mag zijn voor mensen die tussen wal en schip vallen. ‘Daar mogen we meer naar omkijken.’ Beiden vinden ze het jammer dat hun afscheid door de omstandigheden wat ‘koud’ is verlopen. ‘Maar al wordt het januari, we komen nog een keer afscheid nemen. Met knuffels en omhelzingen.’

Deel met vrienden

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email

Ook interessant voor je

Krijg meer informatie via deze website...
over contacten met uw kerk tijdens de Coronocrisis.
Kindermomenten
Wekelijks een kindermoment bij de kerkdiensten.
De Spil: open op 12 juli
online én live kerkdiensten
Techniek in De Spil
Tijd om alle verbindingen weer op orde te brengen.

Contact

Vul onderstaand formulier en we nemen contact met je op.

Bezoekadres PG Kudelstaart

Spilstraat 5
1433 HD  Kudelstaart

Zalen

Koffie, thee en dranken (fris en licht alcoholisch) kunnen alleen via ons (in samenwerking met Ons Tweede Thuis ) worden ingekocht. In de grote zaal kan aan de achterzijde een buffet worden opgesteld voor koffie thee en dranken. In verband met de bewoners van het combinatiegebouw en OTT hanteren we een eindtijd van 23:00 uur.

Kerkzaal

Grote zaal met een kwartronde amfitheater opstelling*. Geschikt voor grotere groepen van ca. 50 tot 300 personen. Wordt primair gebruikt voor kerkdiensten maar is ook zeer geschikt voor concerten, presentaties en optredens etc. We beschikken over 2 podia opstellingen:

a)       normale opstelling met katheder, voor kerkdiensten, huwelijksdiensten, afscheidsdiensten en kleinere optredens. Op het normale podium is plek voor max. 25 personen.

b)      Het vergrote (concert) podium biedt plek aan ca. 60 personen, bijv. voor koor- of muziekoptredens.

In overleg kan aanvullend gezorgd worden voor een dirigenten bok. Ook het orgel, piano en uitgebreide mogelijkheden van licht, beeld en geluid kunnen worden verzorgd.

*Een afwijkende stoelopstelling (met ca. 12 tafels) is mogelijk. In dat geval is er plek voor 120 tot max. 200 personen

Consistorie

Kleine vergaderruimte voor 8 max. 10 personen. Geschikt voor (informeel) overleg aan een ‘ronde’ tafelopstelling. Wordt bij concerten ook gebruikt voor omkleden etc.

1e verdieping

Zaal met U wormige of rechthoekige vergaderopstelling voor groepen tot ca. 24 personen. Desgewenst kan men ook groepsopstelling maken voor 4- 8 personen. Presentaties kunnen met een (zelf mee te brengen) beamer op een witte wand worden getoond. De zaal wordt bij grote concerten gebruikt als omkleed- en koffieruimte voor het concert en tijdens pauze.

Jids, 2e verdieping

Informele vergaderzaal voor max. 30 personen.  Er is een vergadertafel, maar de zaal heeft vooral een informeel karakter en is vooral ingericht voor de jeugd. Omdat er een bar is wordt de ruimte tevens gebruikt voor informele bijeenkomsten en een afsluitende borrel na een stevig avondje vergaderen. Er is geluidsinstallatie en er hangt een beamer die gehuurd kan worden.