U bent hier

Overdenken en bidden. Vastentijd: de zesde week

Door scribent op 19 maart 2018 08:33

Vandaag is het Palmzondag. De kerk gedenkt de intocht van Jezus in Jeruzalem, waarbij hij met palmtakken werd toegezwaaid. Het is de zesde en laatste zondag van de 40dagentijd, volgende week vieren we het Paasfeest.

De stille week begint, de week waarin wij intens betrokken willen zijn bij het lijden van Jezus en daarin bij het lijden van mensen.

Voor het laatst hangt er nu een paars antependium over de tafel en voor het laatst houden we het Gloria in. Vanaf volgende week zal het weer voluit klinken.

 

Inleiding

“In de week van de tweede zondag voor Pasen staan we stil bij enkele opvallende uitspraken en gebeurtenissen op de weg naar het kruis. We laten ons leiden door het evangelie naar Johannes.”

Lezen: Johannes 17: 1-26

Kerntekst: Het eeuwige leven, dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus. (Johannes 17: 3)

Hem kennen
Veel gelovigen denken dat het eeuwige leven begint als je sterft. Maar dat is niet zo. Het eeuwige leven begint als je Jezus kent en door zijn Geest wordt wedergeboren tot een nieuw leven. Eeuwig leven is ook niet zozeer: héél lang leven, leven zonder einde, maar het is een kwalitatief anders leven. Het is écht leven. Zoals er naast echte bloemen ook plastic bloemen zijn, zo is er naast eeuwig leven ook 'leven' dat niet echt is, namelijk een leven zonder Christus. Eeuwig leven is een leven dat kwaliteit krijgt door de kracht, de liefde, de aanvaarding en de trouw van Jezus. Heb jij dit leven in je?

Gebedszin:
Christus Jezus, stort uw leven uit in mij.

 

Lezen: Johannes 15: 1-17

Kerntekst Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. (Johannes 15: 13)

Geen grotere liefde
Soms kunnen uitspraken een beetje plichtmatig klinken. Ze worden dan gezegd door iemand van wie je denkt: hij kan het mooi zeggen, maar ik zie er in zijn eigen leven niks van. Bij Jezus is dat anders. Hij produceert geen wandteksten, die slechts fungeren als muurdecoratie. Als Hij spreekt, heeft Hij het ook over zichzelf. Want Jezus doet wat Hij zegt. Hij geeft maar niet een definitie van liefde, maar Hij voorspelt hier al dat Hij ook gaat laten zien wat de grootste liefde is. Namelijk: je leven geven voor je vrienden. Dat is precies wat Jezus deed.

Gebedszin:
Dank U, Here Jezus, dat uw daden perfect aansloten bij uw woorden.

Lezen: Johannes 13: 1-20


Kerntekst Als ik, jullie Heer en jullie meester, je voeten gewassen heb, moet je ook elkaars voeten wassen. (Johannes 13:14)

Voeten wassen
Er bestaat een aardige uitspraak. Namelijk deze: we wassen liever elkaars oren dan elkaars voeten. En het is nog waar ook. Het valt ons gemakkelijker om een ander fijntjes (en bij tijd en wijle ook minder fijntjes) de waarheid in te peperen dan om een waskom te pakken, er wat water in de te doen, een handdoek te nemen, de ander te vragen even te gaan zitten, zijn of haar schoenen uit te doen en dan voorzichtig wat water te laten stromen over die. voeten en ze af te drogen. Een slavenkarweitje in de tijd van de bijbel. Maar Jezus deed het. En Hij vraagt het ook van jou. Hij kijkt je aan. Zie je het? Probeer vandaag eens wat voeten te wassen.

Gebedszin:

Here Jezus, U die voeten waste, leer mij een dienaar te zijn zoals U.

 

 

Lezen: Johannes 12: 20-36

Kerntekst: Waarachtig, ik verzeker u: als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht. (Johannes 12: 24)

De stervende graankorrel
De graankorrel waar Jezus over spreekt, is Hij allereerst zelf: Hij sterft om pas daarna zoveel vrucht te kunnen dragen. Ook wij worden geroepen om graankorrels te zijn, om te sterven in de aarde. Dat vraagt dat we loslaten wat in dit leven zo belangrijk lijkt: aanzien, succes, gezondheid, rijkdom, onze eigen kwaliteiten. Dat alles moet de grond in, sterven met Christus. Pas daarna zullen we vrucht dragen tot eer van de Vader. Heb je de moed om slechts graankorrel te zijn? Heb niet je eigen leven lief, heb het leven lief dat Jezus geeft, het vruchtdragende leven.

Gebedszin:
Here Jezus, U die uw leven gaf leer mij net als U een graankorrel te zijn.

 

 

Lezen: Johannes 11: 1-27

Kerntekst: lk ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft.

(Johannes 11:25)

Ik ben het leven

De uitspraken die Jezus doet zijn zonder weerga. Ze gaan altijd ook weer dieper dan je denkt. Want Jezus zegt niet: 'Ik heb het leven.' Hij zegt ook niet: 'Ik geef het leven.' Hij zegt ook niet: 'Ik wijs je de weg naar het leven.' Nee, Hij is het leven in eigen persoon. Geloven in Jezus is daarom ook geloven in het leven. Alleen wie gelooft heeft werkelijk leven. Alleen wie gelooft leeft werkelijk. Wees als christen maar eens wat zelfbewuster: jij Iééft! Nu al en ook door de dood heen.

Gebedszin:
Levende Heer, dank U dat ook ik levend mag zijn.

 

 


Lezen: Johannes 10: 1-18


Kerntekst: lk ben de goede herder. Een goede herder geeft zijn leven voor de schapen.

(Johannes 10:11)


De goede herder
De Heer is mijn herder. Dat psalmvers uit het Oude Testament verschiet voorgoed van kleur als je Jezus hoort Zeggen dat hij de goede Herder is. De God die we in Jahweh hebben leren kennen, komt ons nu in Jezus tegemoet. Meer nog dan zijn Vader is de Zoon bij uitstek de herder die alles geeft voor zijn schapen. Want de Zoon geeft daadwerkelijk zichzelf, zijn eigen leven. De goede herder is tegelijkertijd het lam dat zijn mond niet opendeed voor de scheerders. Wat is Hij toch ongelooflijk bijzonder. De goede herder: het weerloze lam. In Hem vind ik mijn leven.

Gebedszin:
Here Jezus, U bent mijn herder, uw stem wil ik horen.