U bent hier

Overdenken en bidden. Vastentijd: de vierde week

Door scribent op 5 maart 2018 08:19

  

In de veertigdagentijd zijn de zondagen géén vastendagen. Dat betekent dat er voor vandaag ook geen gebedszin (en bijbehorende Bijbeltekst) is opgenomemn.

In de kerkelijke kalender hebben alle zondagen een specifieke naam. Dat geldt ook voor de zondagen in de veertigdagentijd. De vierde zondag in de veertigdagentijd heet

Zondag Laetare   [spreek uit: letare]

Laetare is Latijn voor: “Verheugen” en is voor deze zondag ontleend aan Jesaja 66:10 waar staat: “Verheug u, o Jeruzalem”.

We zijn nu halverwege de veertigdagentijd en we kijken al vooruit naar Pasen. De vreugde om Pasen zal in ons bidden en zingen doorklinken.

 

Inleiding

“In de week van de vierde zondag voor Pasen lezen we uit het Psalmenboek. Verschillende Psalmen gaan over zonde, lijden en schuld en over de verlossing daarvan. Zo gaan ze over Christus: zijn duisternis is ons licht, zijn doodis ons leven, zijn straf is onze vrijspraak.”

Lezen: Psalm 116

Kerntekst: Kom weer tot rust, mijn ziel, de HEER is je te hulp gekomen. Ja, u hebt mijn leven ontrukt aan de dood, mijn ogen gedroogd van tranen, mijn voeten voor struikelen behoed. (Psalm 116: 7-8)


Kom weer tot rust
Als we in de veertigdagentijd de diepte zoeken, de diepte van lijden en ellende, van zonde en zorg, dan doen we dat terwijl er toch licht straalt. Zo is het ook in de Psalmen steeds weer. Als het gaat over tranen, gaat het ook over tranen die weer gedroogd worden. Als het gaat over struikelen, gaat het ook over weer opgericht worden. Als het gaat over nood en onrust, dan gaat het ook over redding en rust. Als het gaat over de dood, gaat het ook over het leven. In Christus komt dat allemaal bij elkaar. Zie naar Hem op en herken in zijn dood het leven, in zijn zwakheid Gods kracht.

Gebedszin:
Dank U, Here God, dat in Christus de dood nooit zonder het Ieven is.

 

Lezen: Psalm 103


Kerntekst: Hij straft ons niet naar onze zonden, hij vergeldt ons niet naar onze schuld. Zoals de hoge hemel de aarde overspant, zo welft zich zijn trouw over wie hem vrezen. (Psalm 103: 10-11)

Vergeving

De weg naar Pasen toe is een weg vol van vergeving. Want God vergeldt ons niet naar onze schuld. Dat is zulk goed nieuws, dat moet je elke dag horen! Dankzij Jezus, op wie God onze straf heeft afgewenteld, mogen we vol vertrouwen en vreugde zeggen: 'Hij straft ons niet naar onze zonden!' Dat is zo groots en dat is zo hemels. Want wat blijf ik soms rondzeulen met mijn schuld en laat ik me er door terneer drukken. Maar dat hoeft dus niet. Het hoeft niet vanwege het lijden van Jezus. Hij is veroordeeld zodat ik nooit meer veroordeeld word!

Gebedszin:
Here God, liefdevolle Vader, dank U voorde vergeving van mijn zonden.

 

 

Lezen: Psalm 88


Kerntekst: Laat mijn gebed u bereiken, luister naar mijn klagen, ik word door rampen bezocht, mijn leven nadert het dodenrijk. (Psalm 88: 3-4)

Klagen

Psalm 88 is de somberste van alle psalmen. Het enige licht dat er schijnt, is dat de bidder zich tenminste nog tot God richt met al zijn nood en moeite. Als je het echt heel erg benauwd hebt, als je het leven ervaart als een donker dal, als je verteerd wordt door verdriet, bid dan Psalm 88. Weet je herkend. En ontdek het opnieuw: bij God kun je aankomen met je diepste moeiten. Roep het maar uit. Dat deed Jezus ook, door rampen bezocht als Hij was. 'Luister naar mijn klagen.' Zijn leven naderde het dodenrijk. In jouw plaats.

Gebedszin:
Here, luister naar mijn klagen, in Jezus' naam.

 

 

Lezen: Psalm 69: 17-37

Kerntekst: lk ben verzwakt, ik ben verwond, maar uw hulp, o God, zal mij beschermen. (Psalm 69:30)

Verwond

Altijd weer vind ik het bijzonder dat de Zoon van God ervoor gekozen heeft om mens te worden en te delen in onze zwakheid. Steeds meer raak ik ervan onder de indruk dat de Psalmen zo heel echt de gebeden van Jezus waren. En ik bewonder zowel Jezus als de psalmdichter erom dat ze in hun zwakheid toch altijd weer uitreikten naar de uitgestoken helpende hand van God. Het is waar: juist in je zwakheid leer je de kracht van God kennen. Dat leer je als je lang en liefdevol kijkt naar Jezus.

Gebedszin:
Here, in mijn zwakheid wil ik uw kracht leren kennen.

 

 

Lezen: Psalm 42 en 43


Kerntekst: Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt. (Psalm 42:6)

Hoop
Ken je dat ook? Dat er diep van binnen zoveel onrust zit? In de veertigdagentijd worden we ons daar temeer van bewust als we stiller zijn dan gewoonlijk, meer tot onszelf inkeren om ons naar God te kunnen uitstrekken. Want het voelen van de onrust is niet doel. Dit is het doel: dat je hoopt op God. Hoop heeft met perspectief te maken, met toekomst, met boven jezelf en je diepgevoelde onrust uitstijgen om thuis te komen in de armen van God. Hij ziet je, altijd. Ook als jij Hem niet ziet. Vestig je hoop op God.

Gebedszin:
Here, op U hoop ik. Maak me rustig en geef me vrede.

 

Lezen: Psalm 31

Kerntekst: In uw hand leg ik mijn leven, HEER, trouwe God, u verlost mij. (Psalm 31:6)

In uw hand
Als er moeite is in je leven, als je verdrietig bent of gekwetst of ten einde raad, dan leren de Psalmen je om vol vertrouwen naar God te kijken. Dat heeft ook Jezus gedaan. Toen Hij ging sterven legde Hij zijn leven in de hand van zijn Vader. Hij stierf. Als wij ons leven in de hand van God leggen, dan worden we als het ware met Jezus gekruisigd. We zien dat ons aardse leven niet het einde is, en heffen het op tot God in de hemel. Het is goed om dat nu ook te doen. Om tegen God te zeggen, in Jezus' naam: 'Here, Verlosser, in uw hand leg ik mijn leven!'

Gebedszin:
Verlosser God, in Jezus' naam leg ik mijn leven in uw hand.